22/7/2008 - Yavuz Sultan Selim

"Sen bizi şimdiye kadar kiminle sanırdın,en Büyük Türk Padişahı Yavuz Sultan Selim, sert ve gerektiğinde şiddete başvuran bir hükümdar olmakla beraber, dindarlığı, Allah'a ve Resulüne bağlılığı, bu konuda iddialı olan birçoklarını geride bırakırdı. Suriye ve Mısır'ı fethedip Kölemenler Devleti'ni yıktıktan sonra mukaddes emanetler ve "Müslümanların Halifesi" unvanı kendine geçmişti.

Artık camilerde hutbeler Yavuz Sultan Selim adına okunuyor ve kendisinden "Hâkimü'l-Harameyn (Mekke ve Medine'nin hâkimi)" diye bahsediliyordu. O bu "Hâkimü'l-Harameyn" ifadesini kutsal yerlere saygıyla bağdaşmaz bulmuş, "Hâdimu'l-Harameyn (Mekke ve Medine'nin hizmetkârı)" olarak değiştirmişti. Dince kudsiyeti olan şeylere bu kadar saygılıydı.

Yavuz Sultan Selim "şir-pençe" denen ve o devir için öldürücü olan bir hastalığa yakalanmıştı. Bu hastalık kendisini iyice yatağa düşürdüğü bir sırada Yavuz'un sohbet dostu Hasan Can artık yapılabilecek fazla bir şeyin kalmadığını anlatmak için:

"Efendimiz artık Allah'la beraber olmanın zamanıdır." deyince, koca hükümdar kendisini:

"Sen bizi şimdiye kadar kiminle sanırdın, hey Hasan Can?" diye paylamıştı.

* * *

İşte bu büyük hükümdar, iki yıl süren, önemli mücadelelere sahne olan, büyük zafer ve kazançlar elde edilen Suriye ve Mısır seferinden dönüşte, ikindi vakti bugünkü Üsküdar'a gelmişti. Bütün beylere paşalara emir verdi ki gece oluncaya kadar Üsküdar'da kalınacak, karşıya, karanlık basınca geçilecekti. Bazı yetkililer gündüzden geçilmesini daha uygun bulduklarını, geceyi beklemenin niçin gerekli görüldüğünü sormak cesaretinde bulundular. Padişah da açıklama büyüklüğü gösterdi:

"Bütün dünyada yankı uyandıran büyük bir zafer, şan ve şerefle dönüyoruz. Gündüzün İstanbul'a geçtiğimiz takdirde halk büyük bir karşılama yapacak, tezahüratta : bulunacaktır. Bu da nefsime bir gurur getirebilir. Bundan Allah'a sığınırım. Buna meydan vermemek için payitahta gece geçeceğiz."                                                              '

* * *                                                                                                                           !

Bütün dünyada yankı uyandıran büyük bir zafer, şan ve şeref elde etsek bile Yauuz Sultan Selim gibi mütevazı olalım, dinin hâkimi değil, hadimi olalım. Göğsümüzü yelken gibi geripj "Benim gibi kimse yoktur!" demeyelim. Bedenimizin altında ka-j lıp ezilmeyelim! Yüzümüzü etek gibi yere sürüp son nefesimize! kadar O'nun kapısından ayrılmayalım.

2009-09-24 11:11:01 - :)